Zakopane

Dolina Filipka – jedna z najmniej znanych turystom dolin Tatr Polskich, wcinająca się w zbocza Gęsiej Szyi i schodząca w kierunku północnym w okolicach Zazadniej. Dolina ma dwa odgałęzienia:

* Żleb za Skałką, odchodzący w kierunku południowo-zachodnim, wcinający się pomiędzy Łężny Wierch (1246 m) a Filipczański Wierch (1206 m), podchodząc pod Niżnią Filipczańską Przełęcz (1199 m n.p.m.)
* Dolinę Złotą, która odgałęzia się od głównej części Doliny Filipki w kierunku południowym, w miejscu gdzie Złoty Potok wpada do Filipczańskiego Potoku. Dolinę Złotą od głównej części Doliny Filipki oddziela ramię Gęsiej Szyi zakończone Wiktorówkami.

Dolinę Filipkę otaczają Gęsia Szyja i należące do jej masywu szczyty: Suchy Wierch Waksmundzki, Ostry Wierch, Zadnia Kopa Sołtysia i Filipczański Wierch.

Są to obszary o dużej wartości przyrodniczej. Na 80-metrowej wysokości Filipczańskiej Skałce rosną limby, a na dolomitowym urwisku Skałka w 1954 odkryto gniazdo bardzo rzadkiego drozda skalnego. W 1844 Ludwik Zejszner podziwiał tutaj wiekowe buki i jawory "o chorobliwym wyglądzie". W świetlistych miejscach w lesie rośnie lilia złotogłów. Tereny doliny są także ostoją dzięcioła czarnego, myszołowa, jelenia, wędrują tędy niedźwiedzie. Na zboczach Filipczańskiego Wierchu znajdują się formy skałkowe oraz na wschodnim zboczu dwie niewielkie Filipczańskie Jaskinie, nieudostępnione turystom. Górną część Doliny Filipki obejmowała dawniej Hala Filipka wraz z położoną na wysokości ok. 1090 m n.p.m. Filipczańską Polaną. Od nazwy hali pochodzi nazwa doliny.