Zakopane

Dolina Jaworzynka - zwykle nazywana po prostu Jaworzynką – dolina w Tatrach, stanowiąca wschodnie odgałęzienie Doliny Bystrej. Otoczenie doliny stanowią: od wschodu Boczań i Skupniów Upłaz; od zachodu Czoła Jaworzyńskie, Zawrat Kasprowy, Czuba Jaworzyńska; od południa Kopa Magury, Wielka Królowa Kopa, Mała Królowa Kopa. Dolina jest wąska i długa, wyglądem przypomina wąwóz, a jej stoki, zwłaszcza wschodnie są bardzo strome. Znajdują się na nich charakterystyczne wapienne ostańce skalne. W górnej części dolina rozgałęzia się; orograficznie prawe odgałęzienie tworzy Długi Żleb podchodzący pod Przełęcz między Kopami, zaś lewe to Żleb pod Czerwienicą schodzący z północnych zboczy Kopy Magury.

W przeszłości dolina była jednym z ośrodków pasterstwa w Tatrach. Całą dolinę, łącznie ze stokami zajmowała Hala Jaworzynka, a dno doliny stanowiła tzw. Polana Jaworzynka. W dolinie prowadzono również prace górnicze – wydobywano rudy żelaza. Po pracach tych pozostały jeszcze sztolnie i zwałowiska płonnego urobku. W 1920 r. na zboczu doliny wybudowano pierwszą w Polsce dużą skocznię narciarską – jej rekord wynosił 42 m. W górnej części doliny, na stokach Jaworzyńskich Turni znajduje się nie udostępniona turystycznie Jaskinia Magurska.

W dnie doliny znajduje się koryto potoku, jednak woda spływa nim tylko po większych opadach, dolina ma bowiem podziemne odwodnienia. Sprawia to, że w dolinie jest cicho. Turyści dawno już doceniali walory tej doliny. Stefan Żeromski pisał: "tego wąwozu Jaworzyny pod Magurą do śmierci nie zapomnę...", a Felicjan Faleński nazywał ją "doliną ciszy, cienia i pogody".

Przez Dolinę Jaworzynkę wiedzie bardzo popularny szlak turystyczny na Halę Gąsienicową.