Zakopane

Dolina ku Dziurze – dolinka reglowa w Tatrach o długości 1,6 km i powierzchni 85 ha. Nazwa pochodzi od jaskini, stanowiącej zakończenie doliny. Dolina ku Dziurze wyrzeźbiona została przez potok pomiędzy wzgórzami Spaleńca i Grześkówek. Roślinność występująca w dolinie ma charakter typowej roślinności regla dolnego (świerk, buk, jodła).

Dziura znajduje się na końcu udostępnionej części doliny i stanowi zarazem najłatwiej osiągalną z Zakopanego jaskinię. Górale nazywają ją Zbójecką Jamą, ponieważ wedle legendy miała ona służyć jako schronienie dla słynnego zbója Wojciecha Matei.

Dziura ma ok. 20 m deniwelacji i 180 m długości ciągów.